www.OTA.gr
|
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
4 Φεβρουαρίου 2008 (14:04 UTC+2)
 Στέγαστρα για την προστασία των άγριων αλόγων
|
|
«Καταφύγιο» από το δριμύ ψύχος και τις έντονες καιρικές συνθήκες -που στο παρελθόν αποδείχτηκαν θανατηφόρες- έχουν βρει εδώ και λίγο καιρό τα άγρια άλογα των βουνών του Σουλίου.
Η περιφέρεια Ηπείρου, για την προστασία των περήφανων αυτών ζώων, κατασκεύασε δύο στέγαστρα στην οροσειρά του Σουλίου, στα όρια της κορυφογραμμής, παρέχοντάς τους επίσης νερό και τροφή. Τα άλογα άρχισαν σιγά - σιγά να «εξερευνούν» τα νέα καταφύγια και δείχνουν να αποδέχονται όλα όσα τους προσφέρουν οι άνθρωποι. Η «άγρια» ζωή των αλόγων ξεκίνησε τη δεκαετία του ’50, όταν πολλοί κτηνοτρόφοι και αγρότες της περιοχής αποφάσισαν να μεταναστεύσουν, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν τα ζωντανά. Στην προσπάθεια τους για επιβίωση, τα πανέμορφα άτια άρχισαν να ζούνε στα βουνά, αναζητώντας τροφή. Ακολούθησε μία δεύτερη «εγκατάλειψη» των αλόγων, όταν οι μετακινήσεις των ανθρώπων άρχισαν να γίνονται με τα αυτοκίνητα. Όλα αυτά τα ζώα, μαζί, δημιούργησαν τα τελευταία 60 χρόνια μία νέα γενιά αλόγων, που μπορεί να λεχτεί ως ημιάγρια. Ωστόσο, η βαρυχειμωνιά, στις αρχές του 2005, είχε ως αποτέλεσμα δεκάδες άγρια άλογα να πεθάνουν από τα πολλά χιόνια, το δυνατό ψύχος και την έλλειψη τροφής και νερού. Τα κουφάρια τους βρέθηκαν σε χαράδρες και βουνοκορφές, γεγονός που κινητοποίησε τις αρχές και τους κατοίκους, οι οποίοι αποφάσισαν όχι μόνο να τα προστατέψουν με καταφύγια, αλλά και να τα «κατασκοπεύουν» προκειμένου να εντοπίζουν τους κινδύνους που διατρέχουν και να τους προλαμβάνουν. Σύμφωνα με την τελευταία καταμέτρηση, έχουν απομείνει 40 έως 60 άγρια άλογα στην οροσειρά του Σουλίου. Ωστόσο είναι δύσκολη η ακριβής καταγραφή, γιατί τα ζώα καλπάζουν κυρίως σε ορεινές περιοχές κατά κοπάδια και σπανιότατα κατεβαίνουν στα πεδινά. Όταν προσπαθεί να τα πλησιάσει άνθρωπος, εξαφανίζονται καλπάζοντας. «Κατασκευάσαμε δύο στέγαστρα, όπου το κάθε ένα μπορεί να χωρέσει από 20 έως 30 άλογα, και έχουν ενσωματωμένες αποθήκες με τροφές και ποτίστρες. Επομένως, εάν προκύψει στο μέλλον κάποιο ακραίο καιρικό φαινόμενο, θα μπορέσουν τα ζώα να βρουν στέγη», δήλωσε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο γενικός διευθυντής της περιφέρειας Ηπείρου, Δημήτρης Μπαλτογιάννης, που έχει στις αρμοδιότητες του την προστασία των άγριων αλόγων της Λάκκας Σουλίου. Το χειμώνα, τα άγρια άλογα κατεβαίνουν από την οροσειρά αναζητώντας τροφή, ενώ το καλοκαίρι ανεβαίνουν και πάλι προς τα πάνω: «Τα άλογα έχουν αρχίσει να πλησιάζουν τα στέγαστρα. Είναι έξυπνα ζώα και από τη στιγμή που υπάρχει τροφή και νερό, τότε θα γνωρίζουν πως μπορούν να προστατευτούν εκεί», πρόσθεσε ο κ. Μπαλτογιάννης. Εκτός όμως από τα στέγαστρα, προβλέπεται παράλληλα μία ευρύτερη αντιμετώπιση του θέματος των άγριων αλόγων, που θα σχετίζεται με την ανάδειξη όλης της περιοχής. Σύμφωνα με μελέτη που έχει συνταχθεί, προγραμματίζονται βελτιώσεις δρόμων, φυσικών πηγών και παρατηρητήρια για τους ανθρώπους που θέλουν να παρακολουθούν τις μετακινήσεις των ζώων. «Θα πρέπει να αφήσουμε τα άλογα να ζουν με ελεύθερο τρόπο διαβίωσης, να μετακινούνται όπως θέλουν και να πολλαπλασιάζονται με τον ίδιο τρόπο. Εμείς το μόνο που χρειάζεται είναι να είμαστε κοντά -χωρίς να τα εγκλωβίσουμε- με στόχο την προστασία τους», κατέληξε ο κ. Μπαλτογιάννης. ------------------------------------------------- Πρωτοπόρος σε στέγαστρα ο νομός Ροδόπης ------------------------------------------------- Πρωτοπόρος όμως στα στέγαστρα και την προστασία των άγριων αλόγων είναι ο δήμος Ιάσμου Ροδόπης, καθώς στην περιοχή υπάρχουν, αυτή τη στιγμή, περισσότερα από 300 ζώα, χωρισμένα σε τέσσερις ή πέντε μεγάλες αγέλες. Κάθε αγέλη έχει τον δικό της αρχηγό. Τον δυνατό αρσενικό - επιβήτορα που νοιάζεται για το κοπάδι του και αναλαμβάνει δράση κατά των αγριμιών, όταν νιώσει πως πλησιάζει απειλή. Τα άλογα ζουν στις παρυφές της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και για την προστασία τους από τις έντονες καιρικές συνθήκες ο δήμος έχει κατασκευάσει δύο στέγαστρα, με τροφή και νερό. Το θετικό είναι πως τα άλογα στην περιοχή πολλαπλασιάζονται με γοργούς ρυθμούς (από 60 που ήταν, τα τελευταία 10 χρόνια έφτασαν τα 300), ενώ δεν έχουν υπάρξει περιστατικά με θανάτους ζώων από το κρύο, όπως συνέβη στην Ήπειρο. «Τα άγρια άλογα θεωρούνται ο πλούτος του δήμου Ιάσμου, εάν και δεν έχουν αξιοποιηθεί ακριβώς όπως θα θέλαμε. Υπάρχει πρόβλημα πρόσβασης των ΙΧ αυτοκινήτων, διότι ο ορεινός μας όγκος δεν έχει άσφαλτο, γεγονός που εμποδίζει τους επισκέπτες να τα δουν από κοντά», τόνισε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο δήμαρχος, Κυριάκος Αμουτζάς. Ο κ. Αμουτζάς πρόσθεσε πως με την ασφαλτόστρωση του δρόμου οι κάτοικοι της Ροδόπης, αλλά και οι επισκέπτες θα μπορούν να φτάνουν σε αρκετά κοντινή απόσταση από τα άλογα: «Εάν ο καιρός είναι καλός και τα ζώα δεν πεινάνε, τότε οι επισκέπτες θα μπορούν να φτάνουν αρκετά κοντά στα άλογα, περίπου στα 100 μέτρα, για να τα βλέπουν στο φυσικό τους περιβάλλον». Η εντυπωσιακή αύξηση του πληθυσμού των αλόγων της Ροδόπης οφείλεται και στη μείωση των επιδρομών από τους λύκους. -------------------------------------------- Ελάχιστα άγρια άλογα έμειναν στην Κεφαλονιά -------------------------------------------- Στον Αίνο της Κεφαλονιάς, αντίθετα, δεν έχουν ληφθεί ακόμη μέτρα για την προστασία των αλόγων. Αυτή τη στιγμή, στο νησί υπάρχουν γύρω στα 15 άλογα, τα οποία διαβούν σε υψόμετρο άνω των 1.600 μέτρων. Την άνοιξη συγκεντρώνονται σε μία αγέλη και το χειμώνα χωρίζονται σε οικογένειες. Τα άλογα αυτά έχουν εξαιρετική αντοχή στο κρύο, τη δίψα και την πείνα, ενώ τις κρύες ημέρες, για να επιβιώσουν, τρώνε ακόμη και τους φλοιούς των δέντρων. Η καταγωγή τους είναι από το άλογο της Πίνδου και βρέθηκαν στην Κεφαλονιά, όταν έμποροι του νησιού έφυγαν ομαδικά για το Αγρίνιο προκειμένου να αγοράσουν ζώα. Όλοι τους αγόρασαν άλογα από τον ίδιο ζωέμπορο και αυτά ήταν που επιβίωσαν στα βουνά. Τα υπόλοιπα άλογα, που ήταν άλλης προέλευσης, δεν κατάφεραν να αντέξουν το κρύο και τις κακουχίες. «Δεν πρέπει να χαθεί ο πυρήνας της άγριας ζωής. Θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για να τα προστατέψουμε, γιατί ολοένα και λιγοστεύουν», τόνισε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ η πρόεδρος της Εταιρίας Προστασίας Φύσεως Κεφαλονιάς και Ιθάκης, Νίκη Κατσούνη. Το μόνο που έγινε στην περιοχή, για τη φροντίδα των ζώων, είναι μία δεξαμενή που συνδέεται με την πηγή που υπάρχει στο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής. Επειδή το καλοκαίρι το νερό στέρευε, κατασκευάστηκε η δεξαμενή που συλλέγει νερό το χειμώνα και τους θερινούς μήνες ξεδιψάνε τα άλογα. ----------------------------------- Η ιστορία των ελληνικών αλόγων ----------------------------------- Τα ελληνικά άλογα κατάγονται από το άλογο των Βαλκανίων (Balkan Pony), στην πορεία όμως, ανάλογα με το περιβάλλον που διαβιούσαν, εξελίχτηκαν δύο τύποι, ο ορεινός και ο πεδινός, από όπου κατάγονται όλες οι φυλές. Η φυλή της Πίνδου είναι η πλέον αντιπροσωπευτική φυλή του ορεινού τύπου και δεν έχει υποστεί προσμίξεις με ξένες φυλές. Η φυλή του Αίνου Κεφαλονιάς, έχει κοινή καταγωγή με τα άλογα της φυλής της Πίνδου, όμως οι σκληρές συνθήκες διαβίωσης δημιούργησαν μορφολογικά χαρακτηριστικά διαφορετικά από εκείνης, ενώ έχουν καταπληκτική αντοχή. Στον πεδινού τύπου ανήκει η φυλή της Θεσσαλίας. Από άλογα της θεσσαλικής φυλής αποτελείτο το αρχαιοελληνικό ιππικό και ο Βουκεφάλας, το αγαπημένο άλογο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η φυλή της Ροδόπης δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί. Εκτρέφεται στις ορεινές κοινότητες των νομών Ροδόπης και Ξάνθης. |
Σχόλια και παρατηρήσεις: webmaster@ota.gr